- -MaOu- - จิ้Jจoกน้oยใuคุกมื๑

มีความรู้สึกเหมือนช่วงนี้ธรรมะ ธรรมโม  ยังไงไม่รุ  แต่เปล่าหรอก  พอดีว่าช่วงนี้ฝึกงานอยู่แล้วตอนนี้พี่ในออฟฟิศก็ต้องไปดูงานกันหมด  มาโอก็เลยร่อนเร่อยู่หน้าคอมฯ นั่งแก่วไปวันๆ

แถมต้องระเห็ดมาอยู่บ้านของพี่สะใภ้ช่วงที่ฝึกงานด้วย  ในบ้านคนเดียวหลังใหญ่  แถมห้องนอนพี่สะใภ้ก็มีกระจกบานบะเริ่มติดอยู่ข้างฝา (นึกสภาพคล้ายๆ กระจกที่อยู่ในห้องเวลาเอาไว้ใช้ฝึกเต้นอ่ะ) นอนทีก็ต้องหันหลังให้กระจกไม่งั้นอาจได้เห็นสิ่งไม่พึงประสงค์แทน  ออกแนวมาทางมุมไหน  เห็นชัดหมดแทบจะ 180 องศา  TTATT

อ่าวๆๆๆ เข้าเรื่องๆ

ด้วยเพราะหวาดกลัว+วังเวง  ก็เลยนั่งเปิดคอมอ่านพวกประสบการณ์จากบอร์ดผีๆ (กลัวแล้วก็ยังจะอ่านอ่านะ)

แล้วก็เลยไปเจอเรื่องกฎแห่งกรรมเข้า  เกี่ยวกับผู้ชายที่อยู่ในโรงฆ่าสัตว์  แล้วสุดท้ายเขาก็ถูกเหล็กแหลมทิ่มคอหอย  ระหว่างทางไปโรงพยาบาลก็ร้องและดิ้นเหมือนกับพวกสัตว์ที่เขาฆ่า

ในคอมเม้นท์ก็ว่าเป็นบาป  บางคนก็บอกว่าเขาไม่มีทางเลือก  แต่ทุกอย่างก็กฏแห่งกรรมแหล่ะ  ถ้าไม่มีคนกินเนื้อก็ไม่มีคนฆ่า  เหมือนกับถ้าไม่มีคนติดยาก็ไม่มีคนขาย  =____=b

ถ้ามีคนต้องการก็มีคนสนองให้  แบบนั้นแหล่ะ

ถ้าอยากอ่านรายละเอียดก็ลองอ่านที่เวบนี้นะจ๊ะ

http://happy.teenee.com/xfile/kod/413.html

แต่อะไรก็ไม่ประทับใจเท่ากับบทกลอนหนึ่งบทที่ได้อ่านมา  อ่านแล้วซาบซึ้งตรึงใจเลยหิ้วมาแปะให้คนอื่นๆ ได้อ่านกัน

----------------------------------

เสียงร้องขอ ชีวิต จิตหวาดหวั่น     เสียงห้ำหั่น เข่นฆ่า น่าสยอง

เสียงซวบซาบ คมดาบเชือด เลือดไหลนอง     เสียงกรีดร้อง สะท้านจิต สะกิดใจ

เสียงสัพเพ สัตตา พาให้คิด     ว่าชีวิต นี้มีค่า กว่าสิ่งไหน

อเวรา อย่ามีเวร อย่ามีภัย     ชีวิตใคร ใครก็หวง อย่าล่วงเกิน

ท่องสัพเพ สัตตา มาแต่ไหน     ยังเข้าใจ เนื้อแท้ แค่ผิวเผิน

ยังฆ่าบ้าง กินบ้าง อย่างเพลิดเพลิน     ยังใช้เงิน ซื้อชีวิต อนิจจา

สัตว์เกิดกาย มาใช้กรรม ที่ทำไว้     เป็นเป็ดไก่ กุ้งปู และหมูหมา

ตามเหตุต้น ผลกรรม ที่ทำมา     มิใช่ฟ้า ประทานไว้ ให้คนกิน

มีปัญญา แต่ไหน จึงไม่คิด     มองชีวิต กลับเห็น เป็นทรัพย์สิน

เสียงกรีดร้อง ก่อนตาย ใครได้ยิน     น้ำตาริน เมื่อถูกเชือด เลือดกระเซ็น

พูดว่าเขา เกิดมา เป็นอาหาร     เขาลนลาน หนีตาย มีใครเห็น

เขาจนใจ สู้ไม่ได้ เถียงไม่เป็น     ช่างเลือดเย็น เข่นฆ่า ไม่ปรานี

มีพืชผัก มากมาย นับไม่หมด     ทุกกลิ่นรส สดใส หลากหลายสี

ธรรมชาติ จัดวาง อย่างดิบดี     สัตว์วิ่งหนี พืชเต็มใจ ให้กินมัน

เพราะเรากิน เขาจึงฆ่า เอามาขาย     เราสบาย แต่สัตว์โลก ต้องโศกศัลย์

ท่องสัพเพ สัตตา มาทุกวัน     เมตตากัน โปรดอย่าฆ่า และอย่ากิน

จากหนังสือ เขาก็หนึ่ง เราก็หนึ่ง...ซึ่งชีวิต

เสียงกรีดร้อง ก้องไกล จากในหู     เสียงก้องกู่ ขู่ฆ่า มาจากฝัน

เสียงเชือดเนื้อ เถือหนัง เลือดหลั่งพลัน     เสียงเสียงนั้น...เสียงสัตว์สิ้น...ไร้วิญญาณ

แหล่งโปรตีน จากอาหาร คือเนื้อสัตว์     ใช้ฟันกัด ขยี้เนื้อ เพื่อสังขาร

ก่อนขยี้...สัตว์ขยาด อนาถนาน     ทรมาน ทรกรรม เลือดช้ำทรวง

ภาพลิงน้อย ถูกเถือ เพื่อสมอง     จิตมนุษย์ แสนสยอง ล่องลงสรวง

พิศดาร พิษสันดาน ด้าน ด่างดวง     อย่าหลอกลวง ตัวตน ลองค้นตรอง

เราก็มี ความรู้สึก เหมือนกับสัตว์     ลองกรีดเนื้อ ให้มันกัด เหมือนสัตว์ผอง

ลองตัดขา ตัดแขน...สัตว์แหงนมอง     ลองควักไส้ มาดอง ให้สัตว์ดล    

คำตอบคือ ใจเขา เช่นใจเรา     จงรีบเอา สมองไตร่ ให้เป็นผล

ท่องสัพเพ สัตตา ทิวาวน     หยุดกินฆ่า ล่าขน...ผลนิพพาน

 

ที่มา คอมเม้นท์ที่ 54 คุณ BigBody5583

--------------------------------------

พออ่านจบหลายคนก็จะถาม  "ทีพวกสัตว์กินเนื้อยังกินได้ไม่เห็นผิดเลย!"

กะถ้ามันประเสริฐกว่าเราที่เป็นมนุษย์มันจะเกิดมาเป็นสัตว์ไหม????

แต่คำถามนั้น ก็มีคำตอบให้ค่ะ

มาโอเคยอ่านหนังสือของคุณทมยันตี  และในนั้นมีเขียนบอกไว้ว่า  "พวกเสือหรือสัตว์กินเนื้อ  จะกินเพื่อประทังหิว  ล่าแค่เพื่ออิ่มและใช้ชีวิตต่อชีวิตอย่างคุ้มค่า  ที่สำคัญคือมันเป็นวัฎจักรของสัตว์โลก  สัตว์พวกนี้ก็เกิดมาเพื่อใช้กรรมเหมือนกัน"

คำพูดของคุณทมยันตีในหนังสือไม่ใช่แบบนี้หรอกค่ะ  แต่มาโอแปลออกมาก็เทือกๆ นี้อ่ะ (หาอ่านได้ในหนังสือเรื่อง "ญาณ")

"แต่เรากินเพื่ออยู่ก็ไม่ผิดเหมือนกันนิ"  <<< คำถามนี้ต้องตามมาแหงแซะ! =____=!!

ก็ลองคิดดูเอาเองละกัน  หนึ่งมื้อเรามีกับข้าวกี่อย่าง? แล้วพวกสัตว์กินเนื้อล่าแค่ตัวเดียว  กินมื้อเดียวให้อิ่ม  อิ่มแล้วก็ไม่ล่า  แต่พวกเราล่ะ  ข้าวหนึ่งอย่าง กับข้าวกี่อย่าง? กินแล้วหมดไหม? ... ไม่หมด (เราก็เป็นหนึ่งในนั้น ช่วงนี้ก็พยายามยัดให้หมดที่มีในจาน แต่ถ้าไม่ไหวก็คงไม่ยัดอ่ะ เดะอ๊วก TT^TT)

แถมบางครั้งก็มีกินกินดะไปทั่ว (เมื่อก่อนก็เป็นค่ะ เดี๋ยวนี้ถ้ากินดะก็จะเป็นอย่างอื่นที่ไม่ข้องแวะกับเนื้อสัตว์เท่าไร)

ก็คิดเอาเองละกันนะจ๊ะว่าอยู่ในแถบเทือกนี้ด้วยรึเปล่า?  =.,=

ก็ไม่ใช่ว่าจะบอกให้ทุกคนกลายเป็นพวกสัตว์กินพืชเหมือนกันนะคะ  แต่ที่เอามาแปะเพราะว่าตอนอ่านไปน้ำตาจะไหล ออกแนวถูกใจอย่างจังเลยหิ้วมาเผยแพร่ลัทธิ เอ๊ย! หิ้วมาให้ได้อ่านกัน  เพราะตอนนี้มาโอก็หม่ำๆ มังฯ 1 มื้อต่อหนึ่งวันเหมือนกัน  ถ้าเลี่ยงไม่กินเนื้อได้ก็เลี่ยง  เลี่ยงไม่ได้ก็หม่ำไปเท่านั้นเอง

ตอนนี้แสงแดดส่องหลัง  ขอตัวปิดม่านกั้นแล้วก็นั่งอ่านเรื่องผีๆ ต่อนะคะ  หุหุ

เจอกันงานวันเสาร์จ้า!!!!  >.<